راه های کنترل عصبانیت در کودکان

راه های کنترل عصبانیت در کودکان

دراین مقاله به بررسی راه های کنترل عصبانیت در کودکان می پردازیم .

کنترل عصبانیت در کودکان

برخی از کارها هست که والدین و یا پرستار کودک با انجام آن ها موجب عصبانیت کودکان می شوند و باید از انجام این کارها اجتناب کنند. مادران باید توجه داشته باشند کودکان همیشه دوست داشتن شما را پاسخ می دهند. این موضوع خیلی قبل تر از دوره پرخاشگری نوجوانی است. ما درباره زمان هایی صحبت می کنیم که کودک شما هنوز کودک است. بیشتر ناسازگاریها به خاطر کارهایی است که برای کودکتان انجام می دهید.

موقعیت هایی که کودک شما را دوست ندارد ذکر می کنیم:

  • زمانی که تلاش می کنید کودک را برای حمام یا ماساژ حاضر کنید:

زمان زیادی طول می کشد تا نوزاد به ماساژ یا حمام عادت کند. در نتیجه هنگامی که سعی می کنید او را در وان قرار دهید، خود را از آب دور می کند.

  • وقتی که

    سعی می کنید کودک را بلند کنید، در حالی که هنوز زانوهای کودک قدرت کافی ندارند:

این یکی از بدترین اشتباهات پدر و مادرها است. کودک نمی تواند پاهای خود را مستقیم نگه دارد – پاهای او هنوز هم می چرخند، برای اینکه رباط ها و ماهیچه ها به اندازه کافی قوی نیستند تا بتوانند آنها را مستحکم نگه دارند. در نتیجه ایستاداندن کودک امری ناراحت کننده است.

  • زمانی که دهان کودکتان را بعد از تغذیه پاک می کنید:

به طور یقین این کار ایده خوبی نیست که اجازه بدهید مواد آلود در دهان نوزاد باقی بماند. نه تنها این حالت کثیف و نامنظم به نظر می رسد، بلکه کودک تمیز کردن دهان را در حین رشد یاد نمی گیرد. ولی هنگامی که دهان کودک را پاک می کنید، او با اعتراض سرش را بر می گرداند و یا با ضربه دست شما را دور می کند، ولی کوچولو اینجوری تمیزتری!

  • هنگامی که چیزها را از دهان کودک می گیرید:

کودک دوست دارد چیزهایی را از روی زمین بردارد و در دهان قرار دهد. این راهی برای کاوش چیزهای جدید است. ممکن است این چیزها شامل سکه، اسباب بازی، و یا هر چیز کوچک دیگری باشد در نتیجه به سرعت آن را از دهان کودک خارج کنید. این حالت باعث تنفر نوزاد می شود.

  • هنگام شمارش دندانهای جدید کودک:

نوزادان در موقع شمردن دندان هایشان صبر نمی کنند. آنها در هنگام دندان در آوردن خیلی اذیت می شوند. ولی این کار بیشتر آن ها را اذیت می کند.

  • زمانی که غذای خود را به کودک نمی دهید:

کودک شما تمایل طبیعی به خوردن غذای شما نشان می دهد. ولی اغلب موارد مواد غذایی برای سیستم گوارشی کودک مناسب نیستند – تا جایی که آلرژی های ممنوعه ای در غذا وجود دارد.

  • وقتی که سعی می کنید کودک را بخوابانید:

در صورتی که کودک تازه چرت زده باشد، ممکن است زود به خواب نرود. شما خیلی تلاش می کنید. ولی آواز خواندن و لالایی ها کم کم بدتر می شوند. این ها فقط چند نمونه از زمانی بود که امکان دارد نوزاد از شما متنفر شود. با این شرایط کنار بیاید، مهربان باشید و بگذارید بگذرد.

این را میدانید :  گریه نوزاد و دلایل و راهکارهای گریه (بخش دوم)

راههای مهار عصبانیت کودکان:

یکی از از احساسات طبیعی انسان خشم است و هرکس درجه هایی از آن را دارد ولی کودکان باید از ابتدایی ترین مراحل تربیتی شان یاد بگیرند چطور این احساس سرکش را مهار کنند… در گذشته والدین با دیدن این رفتار ها درکودکشان او را تنبیه می کردند یا از او می خواستند برود یک بالش را بزند ولی امروزه تکنیک های مفیدی برای کنترل خشم توصیه می شود که عبارتند از:

  • کودکان 5-3 ساله

هنگامی که کودکتان خشمگین شد، یک ظرف حباب درست کنید به او بدهید. لازمه حباب درست کردن، تمرکز بر تنفس است. تنفس آرام و شمرده، احساسات خروشان کودک را آرام می کند. به مدت چند هفته روزی یک دقیقه با کودکتان حباب درست کنید، پس از اینکه حباب درست کردن را یاد گرفت، ازکودک بخواهید با کمک گرفتن از قوه تخیلش، حباب های متفاوتی درست کند. لطافت حباب ها و تلاش برای ساخت آنها روحیه کودک را آرام تر می کند.

  • کودکان 8-6 ساله

با تمام شدن دوره خردسالی، کودک یاد می گیرد افکار خود را مدیریت کند و حتی تغییر دهد. ابتدا با حوصله به کودک کمک کنید محرک های خشمش را بشناسد، بعنوان مثال ممکن است وقتی که کسی او را هل می دهد یا با عنوان زشتی صدایش می زند یا مسخره اش می کند، عصبانی شود. به او یاد دهید چطور بر خشمش غلبه کند و به او بفهمانید در برخوردهای اجتماعی اش باید صبور باشد و قبل از هر اقدامی، نفسی عمیق بکشد و در صورتی که می تواند چند قدم از آنچه عصبانی اش کرده فاصله بگیرد، در دل جمله های آرام کننده تکرار کند از قبیل: «از پسش بر میام» یا «مهم نیست».

این را میدانید :  چه کنیم تا فرزندان کمرو نداشته باشیم

در نهایت هم رفتار های عاقلانه و مودبانه را به کودک آموزش دهید مثلا «این توپ منه، لطفا پسش بده» یا «چه حرف زشتی زدی، من این طوری حرف نمی زنم». به کودک یاد بدهید قرار نیست کسی با خشونت بیشتر برنده شود. علایم جسمی عصبانیت را به او بیاموزید. به کودکتان بگویید هر وقت کسی عصبانی می شود، بلندتر حرف می زند، صورتش قرمز می شود، دست هایش را هنگام صحبت به شدت تکان می دهد، ضربان قلبش بالا می رود، اخم می کند، دهانش خشک می شود و تندتند نفس می کشد، سپس از او بخواهید اگر این علایم را در خودش دید، یاد توصیه های شما بیفتد.

  • کودکان 12-9 ساله

به کودکتان بیاموزید قبل از هر کاری خصوصا واکنش های خشمگینانه، فکر کند. این بار که کودکتان با یکی از همسالانش دعوایش شد، بگذارید تا هرجا که می خواهد پیش برود سپس از او بپرسید: دعوایت را کردی، عصبانیتت را نشان دادی؟ نتیجه چه شد؟ مشکلتان حل شد؟ برای حل این ناآرامی ها چه کار می خواهی بکنی؟ اگر دوباره دعوایت شد هم می خواهی همین رفتار های زشت را داشته باشی؟