پیشگیری از کابوس دیدن کودک

کودکان از چه زمانی واقعا خواب می بینند؟

پیشگیری از کابوس دیدن کودک ، طی تحقیقات بعمل آمده خوابیدن یکی از نعمت های خوب است که در اختیار انسان گذاشته شده است بخاطر اینکه باعث می شود انسانی جانی تازه و توان دوباره ای به دست بیاورد ولی همین خواب خواب هایی که می بینیم گاها برای ما لذت بخش بوده و گاها ترسناک.

سنی را نمی توان گفت ولی به طور میانگین کودکان بین 2 تا 3 ساله که در بیداری از رویاهای خود حرف می زنند خواب هم می بینند؛ اما در پاسخ به این سوال که آیا تمام وریاهای کودک خواب محسوب می گردد؟ می توان گفت بله، این دو مقوله از هم جدا هستند ولی بیشتر افراد آنها را یکی می دانند. خواب زمانی اتفاق می افتد که کودک واقعا تصویرهایی را دیده است در صورتی که رویا قسمتی از فانتزی و تخیل ذهنی کودک می باشد. زمانیکه بچه ها از رویاهایشان حرف می زنند در واقع مسئله ای را در ذهن خود پرورش می دهند، و موجب پیشگیری از کابوس دیدن کودک است .

کودکان تخیل می کنند یا واقعا کابوس می بینند؟

بله، بچه ها گاهی دچار کابوس هم می شوند. کابوس های شبانه و وحشت شبانه از آن اتفاق هایی است که امکان دارد هرگز از ذهن پاک نشود و همه ما با مرور خاطره های دوران کودکی یک یا چند کابوس را به خاطر می آوریم که آنها را با خود به دوران بزرگسالی آورده ایم. کابوس های شبانه را اغلب در زمانی از خواب می بینیم که مغز بسیار فعال و در حال نظم دادن اطلاعات جدید در حافظه است.

راه کارهایی برای پیشگیری از کابوس دیدن کودک

پرستار باید سعی کند برای پیشگیری از کابوس دیدن کودک در ساعت مشخصی او را بخواباند بعنوان مثال برای داشتن ساعت خواب منظم قسمت هایی از کارها را به طور ثابت و مشخص انجام دهند مثل کتاب خواندن، حمام رفتن، آرام صحبت کردن. برای کودک اتاق خواب مناسبی درست کنید و اسباب بازیهای دلخواهش را در دسترس او بگذارید. پیش از خواب او را از تماشای فیلم ترسناک منع کنید خصوصا اگر سابقه کابوس دیدن داشته باشد. به کودک اطمینان بدهید که کنارش هستید و او را تنها نمی گذارید.

این را میدانید :  نوزادان نارس و راهکاری مراقبتی (بخش اول)

مطالب مرتبط با این موضوع: روش اصولی مراقبت و نگهداری از نوزادان

نحوه افتراق رویا از کابوس

همه ما در کودکی خیال و آرزوهایی داشتیم که در بزرگسالی برای مان به خاطره تبدیل شدند. بنابراین نباید قصه خواب کودکان مان را مسخره کنیم یا آنها را از تعریف کردن خوابی که دیده اند منع کنیم اما گاهی کودکان آنقدر در دنیای خیالی خود فرو می روند که بیرون آوردن شان کار آسانی نیست.

در برخورد با این شرایط حتما کودک را پیش روانشناس ببرید تا با او حرف بزند ولی تحت هر شرایطی اسم روی کودک تان نگذارید و تخیلاتش را سرکوب نکنید چون برخی از محققان بر این باورند که خیالپردازی می تواند زمینه ساز خلاقیت و موفقیت کودک در بزرگسالی شود چون این تخیلات باعث تجزیه و تحلیل مغزی بیشتری در کودک می شود اما اگر می خواهید کودک تان از کابوس های شبانه رهایی یابد، بهتر است قبل از خواب او را از تماشای کارتون های خشونت بار منع کنید یا به هیچ وجه اسباب بازی هایی که عجیب و غریب هستند برایش نخرید و به جای آن با اختصاص وقت بیشتر برای کودک با او بازی کنید و حتی نمایش هایی را که دوست دارد با یکدیگر در خانه اجرا کنید تا هم احساس امنیت بیشتری پیدا کند و هم در خواب آسوده تر باشد.

وظیفه والدین برای پیشگیری از کابوس دیدن کودک

کودکان اغلب از ۳ سالگی دچار کابوس های شبانه می شوند و این کابوس ها در سنین 4 تا 6 سالگی به اوج خود می رسد و البته کودکانی که در شرایط اضطراب آور، ترسناک و نگران کننده قرار دارند، بیشتر در معرض دیدن کابوس های شبانه هستند. گفته شده  کابوس دیدن جزو مراحل رشد کودک و طبیعی است. کودکان ۴ تا ۶ ساله اغلب در کابوس های خود حیوانات یا موجودات عجیب و غریبی را در خواب می بینند که گاهی دنبالشان می کنند. والدین باید با آگاهی کامل نسبت به اتفاقی که برای کودک افتاده با او برخورد کنند و او را مطمئن کنند که فقط کابوس دیده و واقعیت ندارد و او را آرام کنند و تا حد امکان از چراغ خواب در اتاقش استفاده کنند تا هنگام بیدار شدن با تاریکی مواجه نشود.

این را میدانید :  عواملی که باعث کودک آزاری می شوند

بیشتر کودکان چیزی از کابوسی که خواب دیده اند به یاد نمی آورند ولی اگر در مورد آن حرف زدند خوب است والدین و پرستار با دقت به حرف آنها گوش دهند و آن را جدی بگیرند. دقت کنید که مسخره کردن و دست کم گرفتن ترس و وحشت کودک مشکلی را حل نمی کند . به او نگویید تو نباید از این چیزها بترسی یا چرا ترسیدی.